زندگی گفت: که آخر چه بود این حاصل من ؟
عشق فرمود:تا چه بگوید این دل من!
عقل نالید: کجا حل شود این مشکل من؟
مرگ خندید:در این خانه ویرانه من!
تقدیم به کسانی که بی هیچ جرمی آهسته تر از یاس به خواب رفته اند خسته ام خسته از همه کس و همه چیزحتی از نفس کشیدن... امروز عقربه های ساعت حادثه را برایم به تصویر کشیدند... اکنون من با خاطرات نفس گرفته ات زندگی را با آه سردی می نوازم.